Bijgeloof?
Sommige mensen lachen met mij als ik zeg dat telkens ik naar het noorden ga er mij iets overkomt dat mijn "lichamelijke integriteit" bedreigt. Zo heb ik ook mee tegen de vangrail gezeten, (gelukkig niet in mijn auto), ben ik gedurende een maand doof geweest langs rechts door de luchtdruk van een snel rijdende vrachtwagen, heb ik met een jachtmes per ongeluk vrij diep in mijn vinger gesneden in Noorwegen, ben ik ooit knock-out geweest na tegen een hoek van een dak te lopen, ... .
Wel het heeft lang geduurd, maar vannacht was het zover en aangezien ik deze keer lang in Denemarken zit, moest het echt wel iets speciaals zijn.
Het verhaal begint eigenlijk al 6 maanden geleden. Ikzelf en alle mensen die mij bezocht hebben hebben gemerkt dat mijn ijskast zoveel warmte produceerde dat ik de verwarming niet hoefde op te zetten. Op aanraden van Frank ben ik vorige week daar toch maar iets over gaan zeggen op de receptie, waar ik de laconieke opmerking kreeg dat zoiets inderdaad wel durft gebeuren, maar dat het niet echt een probleem is. Vrijdagavond was ik nu weg geweest met een van mijn collega's, Dan, en zo rond 6 uur s'morgens kom ik thuis en ik denk, heeft die kuisvrouw nu met javel gekuist of wat. Dus ik zet het raam open en slaap heel de nacht met een open raam. S'morgens staat er een grote plas water onder mijn ijskast. Die is aan het ontdooien. Ik probeer ze terug aan te krijgen, maar niets. Dus ik ga ervan uit dat het ding gewoon de geest heeft gegeven, en ik neem me voor om maandag even op de receptie binnen te springen. Maar ik leg de link niet.
Normaal ging ik s'avonds terug weggaan naar een concert met een collega, maar die had gebeld dat hij ziek was, dus ik ga slapen rond een uur of 12.
Om 3 uur wordt ik wakker met tranende ogen, hoestend en proestend, en heel mijn appartement stinkt naar chloor. Nu leg ik dus wel de link... . En let op, het was niet zomaar een beetje chloor, het was verschrikkelijk!
Nu is er geen receptie in het weekeind, dus ik loop naar buiten op zoek naar een nummer waarop ik de huiseigenaar kan bereiken. Na een halfuur zoeken ontdek ik dat nummer op een sticker in de brievenbus. Dus ik bel.
Komt daar een man aan de telefoon in de stijl van "wadist...?". ik leg het ding uit. Antwoord, "Godverdomme het is half vier". "Ik ga daar niet meer binnen, daar is niet in te slapen". Antwoord:"Ja ik kan daar nu toch niets aan doen, als het u niet aanstaat, bel een taxi en ga naar een hotel, morgenvroeg is er iemand vanaf 7 uur". Ok, daar stond ik dus. Besloot ik maar in mijn auto te gaan slapen, want ik had geen zin om in de vrieskou om vier uur s'morgens een hotel te zoeken.
Nu dat werd wat kou in de auto dus rond 6 uur ben ik verhuisd naar de wasruimte van mijn hotelappartement. En om zeven uur ben ik gaan aanbellen.
Komt daar een vrouwenstem, en ik doe aan de parlofoon mijn verhaal. Antwoord:" Ik kom binnen een uur wel eens kijken, ik heb nu geen tijd".
Nu ben ik, geloof ik, een redelijk geduldige jongen, maar ik heb toen geroepen: "als ge hier niet binnen de 2 minuten beneden zijt, ... enz"
Die vrouw komt beneden, stapt in de gang van mijn appartement, en ik zie ze misselijk worden. Dus zij belt naar diene zelfde vent van de nacht, en ze zegt hem dat intussen de hele gang vol hangt. Hoor ik dat ze hem zegt, "ja het is echt wel erg, neen ik denk niet dat het gezond is van hem daar terug binnen te zetten".
Nu tot dan was ik in mijn engelse colleire geschoten, niet in mijn Franse want dat verstaan ze niet en ik was eerlijk gezegd te kwaad om na te denken over de Deense woordenschat, en ik denk trouwens dat daat op het vlak van vloeken nog veel hiaten in mijn woordenschat zijn.
Laat ik het zo zeggen dat ze eventjes geschrokken zijn wanneer ik in beleefd Deens zei dat ze er niet aan moesten denken van mij daar terug in te steken, dat ik nu eigenlijk wel tegoei wou slapen en mij wassen. Dus excuses gekregen dat het niet meer mooi is.
Hebben ze mij een kamer gegeven waar ik wat in kon slapen. En toen ik terug beneden kwam heb ik een nieuwe grotere kamer gekregen op het gelijkvloers.
In mij oorspronkelijk appartement zijn ze de hele keuken komen wegbreken, want anders konden ze niet aan de ijskast. Maar het stinkt nog steeds verschrikkelijk.
Wat er nu is gebeurd is dat de koelvloeistof van de ijskast is beginnen lekken. En het is geen chloor maar amoniak die daarin zit. Dat goedje is in de loop van de nacht in de houten vloer getrokken, en ze moeten dus heel de vloer van dat appartement uitbreken.
Ik ben op dit ogenblik aan het verhuizen tussen de 2 appartementen, maar het is onmogelijk langer dan 10 minuten in dat appartement te staan, ook al staan de ramen al sinds 3 uur vannacht open en is de ijskast weggehaald.
Nu voel ik me OK, maar vannacht brandden mijn ogen en mijn keel verschrikkelijk.
Ik denk dat ik een boek ga schrijven over ongevallen in Scandinavië
Wel het heeft lang geduurd, maar vannacht was het zover en aangezien ik deze keer lang in Denemarken zit, moest het echt wel iets speciaals zijn.
Het verhaal begint eigenlijk al 6 maanden geleden. Ikzelf en alle mensen die mij bezocht hebben hebben gemerkt dat mijn ijskast zoveel warmte produceerde dat ik de verwarming niet hoefde op te zetten. Op aanraden van Frank ben ik vorige week daar toch maar iets over gaan zeggen op de receptie, waar ik de laconieke opmerking kreeg dat zoiets inderdaad wel durft gebeuren, maar dat het niet echt een probleem is. Vrijdagavond was ik nu weg geweest met een van mijn collega's, Dan, en zo rond 6 uur s'morgens kom ik thuis en ik denk, heeft die kuisvrouw nu met javel gekuist of wat. Dus ik zet het raam open en slaap heel de nacht met een open raam. S'morgens staat er een grote plas water onder mijn ijskast. Die is aan het ontdooien. Ik probeer ze terug aan te krijgen, maar niets. Dus ik ga ervan uit dat het ding gewoon de geest heeft gegeven, en ik neem me voor om maandag even op de receptie binnen te springen. Maar ik leg de link niet.
Normaal ging ik s'avonds terug weggaan naar een concert met een collega, maar die had gebeld dat hij ziek was, dus ik ga slapen rond een uur of 12.
Om 3 uur wordt ik wakker met tranende ogen, hoestend en proestend, en heel mijn appartement stinkt naar chloor. Nu leg ik dus wel de link... . En let op, het was niet zomaar een beetje chloor, het was verschrikkelijk!
Nu is er geen receptie in het weekeind, dus ik loop naar buiten op zoek naar een nummer waarop ik de huiseigenaar kan bereiken. Na een halfuur zoeken ontdek ik dat nummer op een sticker in de brievenbus. Dus ik bel.
Komt daar een man aan de telefoon in de stijl van "wadist...?". ik leg het ding uit. Antwoord, "Godverdomme het is half vier". "Ik ga daar niet meer binnen, daar is niet in te slapen". Antwoord:"Ja ik kan daar nu toch niets aan doen, als het u niet aanstaat, bel een taxi en ga naar een hotel, morgenvroeg is er iemand vanaf 7 uur". Ok, daar stond ik dus. Besloot ik maar in mijn auto te gaan slapen, want ik had geen zin om in de vrieskou om vier uur s'morgens een hotel te zoeken.
Nu dat werd wat kou in de auto dus rond 6 uur ben ik verhuisd naar de wasruimte van mijn hotelappartement. En om zeven uur ben ik gaan aanbellen.
Komt daar een vrouwenstem, en ik doe aan de parlofoon mijn verhaal. Antwoord:" Ik kom binnen een uur wel eens kijken, ik heb nu geen tijd".
Nu ben ik, geloof ik, een redelijk geduldige jongen, maar ik heb toen geroepen: "als ge hier niet binnen de 2 minuten beneden zijt, ... enz"
Die vrouw komt beneden, stapt in de gang van mijn appartement, en ik zie ze misselijk worden. Dus zij belt naar diene zelfde vent van de nacht, en ze zegt hem dat intussen de hele gang vol hangt. Hoor ik dat ze hem zegt, "ja het is echt wel erg, neen ik denk niet dat het gezond is van hem daar terug binnen te zetten".
Nu tot dan was ik in mijn engelse colleire geschoten, niet in mijn Franse want dat verstaan ze niet en ik was eerlijk gezegd te kwaad om na te denken over de Deense woordenschat, en ik denk trouwens dat daat op het vlak van vloeken nog veel hiaten in mijn woordenschat zijn.
Laat ik het zo zeggen dat ze eventjes geschrokken zijn wanneer ik in beleefd Deens zei dat ze er niet aan moesten denken van mij daar terug in te steken, dat ik nu eigenlijk wel tegoei wou slapen en mij wassen. Dus excuses gekregen dat het niet meer mooi is.
Hebben ze mij een kamer gegeven waar ik wat in kon slapen. En toen ik terug beneden kwam heb ik een nieuwe grotere kamer gekregen op het gelijkvloers.
In mij oorspronkelijk appartement zijn ze de hele keuken komen wegbreken, want anders konden ze niet aan de ijskast. Maar het stinkt nog steeds verschrikkelijk.
Wat er nu is gebeurd is dat de koelvloeistof van de ijskast is beginnen lekken. En het is geen chloor maar amoniak die daarin zit. Dat goedje is in de loop van de nacht in de houten vloer getrokken, en ze moeten dus heel de vloer van dat appartement uitbreken.
Ik ben op dit ogenblik aan het verhuizen tussen de 2 appartementen, maar het is onmogelijk langer dan 10 minuten in dat appartement te staan, ook al staan de ramen al sinds 3 uur vannacht open en is de ijskast weggehaald.
Nu voel ik me OK, maar vannacht brandden mijn ogen en mijn keel verschrikkelijk.
Ik denk dat ik een boek ga schrijven over ongevallen in Scandinavië
Etiketter: ongevallen, vrije tijd

0 Comments:
Send en kommentar
<< Home