100 % onthaasting

Vandaag heb ik mij bezig gehouden met mijn favoriete bezigheid wanneer ik in Denemarken ben, in hunnebedden rondkruipen. M.a.w. een beetje archeoloog spelen.
De meesten vragen zich wellicht af wat daar nu leuk aan is.
Wel ze hebben er om te beginnen zo'n 3000 bewaarde. En zo'n 25000 bewaarde grafheuvels. Daar kan Weris nog niets van leren.

Bovendien zijn vele van de hunnenbedden hier nog overdekt met een aarden heuvel.
Het heeft wel iets spooky om in zo'n ding in te kruipen. Je moet eerst door een nauwe gang wurmen en komt dan in een grote overdekte ruimte van meestal iets van een 6 meter op een 3tal meter.
Een beetje Indiana Jones/ Temple of Doomachtig achtig.

Daarnaast vind je er praktisch geen toeristen, alleen wat Denen met intresse voor hun voorgeschiedenis. Die dingen liggen namelijk in the middle of nowhere. Je moet er vaak voor de buiten op, met de auto door smalle zandweggetjes enz.

Ook zie je zo de mooiste landschappen, en kom je heel wat vogelsoorten en kleine dieren tegen. Als je alleen bent jaag je ze immers niet op. Zo zag ik vandaag op een meter of tien van me een valk die een duif gepakt had en het beest aan het verorberen was. Trouwens veel roofvogels gezien vandaag.

Ik dacht ook nog even naar de "kongeegge" te gaan, de koningseik. Dat is het oudste levende wezen in Denemarken, en voor zover ik weet ook in Europa. Die boom is maar even ergens tussen de 1400 en de 1900 jaar oud. Niemand weet precies hoe oud, omdat men hem daarvoor zou moeten omhakken en jaarringen zou moeten gaan tellen. En dat is misschien niet helemal ethisch verantwoord.
De boom staat middenin een vrij uitgestrekt bos. Alleen was de zon al aan het ondergaan toen ik toekwam op de parking, en het is toch een wandelingetje van een 3tal uur (heen en terug). En dat vondt ik nu net iets te veel magie en mysterie.

Soit, hieronder enkele foto's die ik vandaag heb genomen. Zodat jullie een idee krijgen waar ik het over heb.

demonstratieopstelling hoe de zware stenen verplaatst werden

Oemhoj (het hunnenbed van Oem)
ingang van de grafkamer

binnenin de grafkamer... Spooky ...
En de volgende wou ik jullie niet onthouden. Dit is waarom ik zo van dit land hou...

Foto genomen vanop een ander hunnenbed: zonsondergang.

Enkele kilometers en een half uurtje verder, de zon is net onder...

Zo volgende keer meer ...

Valesca en August

Valesca en August, twee vrienden uit Nederland zijn enkele dagen op bezoek.
Is een leuke afwisseling om hier eens langer dan een doorsnee telefoongesprek Nederlands te kunnen spreken, ook al is het dan met een vreemd accent.
Gisteren met hen gaan eten, spare ribs. En deze keer was het varkensbeest gelukkig wel dood.
:-)
By the way Aug en Valesca, nogmaals "Tak for mad".

terug van een eerste weekeindje thuis

Ik ben zonet terug van mijn eerste weekeindje thuis. Het heeft mij deugd gedaan maar het was wel zwaar om terug te vertrekken. Jenteke heeft mij een fantastisch welkom thuis gegeven, net als in een film is ze recht in mijn armen gelopen.
Nu zit ik hier terug op mijn bureau, 1000 km van thuis, en dat voelt wel raar, dat je op enkele uren zo´n afstand kan overbruggen.

Ik heb voor de collega´s Belgische chocolade meegebracht, daar zijn ze hier zot van.
Intussen is het ook "zeruck an die arbeit", heb zonet nog een risk disclosure statement opgesteld voor belegingen, hier noemt dat alleen "Risikovidneforklaringen".

Hieronder zoals beloofd nog enkele foto´s van mijn ritje langs de kust van niet dit weekeind, maar het weekeind ervoor.