Wat moet ik nu zeggen om de taal... . Ik heb ze geleerd door privelessen die ik van Marcus heb gehad kort voor ik vertrok. Maar toen ik toekwam was ik totaal verloren. Ik kon onmogelijk horen waar het ene woord ophield en het andere begon. Teksten lezen ging wel. Toch heb ik op de tweede dag aan iedereen gezegd dat het gedaan was met engels, dat ze mij maar in het Deens moesten aanspreken, het desnooits erg traag vertellen, maar in het Deens, en na een paar weken begon het vlot te gaan. Plots merkte ik dat het terug moeilijker werd om de collega's te verstaan. Toen ik een keer deze opmerking maakte en er eigenlijk en beetje moedeloos bijstond zei Preben (denk ik) Hebt ge het dan niet gemerkt, we spreken nu tegen je zoals we tegen elkaar spreken, niet langer trager. Ik denk dat ik tegen het einde van de derde maand ook dat ritme onder de knie was, en sindsdien is het slechts uitzonderlijk dat ik moet vragen om iets wat trager te herhalen. Het grootste probleem blijft de woordenschat, er zijn steeds nieuwe waarden die naar voor gebracht worden die ik niet ken.
Aangezien de gemiddelde Germaanse taal rond de 200.000 officiele woorden heeft zal dat wel normaal zijn denk ik.
Het systeem is dan nog steeds hetzelfde, dan vraag ik om het te omschrijven, Als we er zo niet uitkomen, dan schrijf ik het woord op en trek ermee naar de woordenboeken.
Hun Engels is trouwens niet zo goed, ja bij de jonge mensen is het beter dan het Engels van de Fransen of de Duitsers, maar Engelse boeken hebben zeker niet zoveel omzet als in België, en zelfs zij die in Engeland gewoond of gestudeerd hebben komen mij vragen hoe ze iets moeten formuleren.
Enkelen hebben mij zelfs gezegd dat het spijtig is dat ik zo vastberaden was in het gebruik van het Deens, omdat zij gehoopt hadden hun Engels te oefenen. Er is mij zelfs gevraagd of ik niet geinteresseerd was omeen uurtje per week Frans te geven na het werk. Ik heb gezegddat ik dat wel wou doen, maar dan niet voor slechts een uurtje in de week. Daarna hebik er niets meer van gehoord.
Ok, de taal zelf nu. Het is een Germaanse taal, dus verwant aan het Nederlands, en dat verklaart ook waarom het voor mij relatief makkelijk is om ze aan te leren. Om eerlijk te zijn, ik denk dat iemand uit de streek van Gent die echt nog dialekt spreekt redelijk goed zou kunnen volgen. Het is welliswaar een Noord-Germaanse taal, maar als men enkele basisregels en woorden kent kan men volgens mij voorruit. Sofie is hier bijvoorbeeld een maand geweest en heeft zich zeker niet in de taal verdiept, toch zei ze mij na die vier weken dat ze bepaalde grotere passages in tv-programma's begon te verstaan, niet woordelijk, maar wel de grote lijnen en grotere details.
Enkele voorbeelden van verwante woorden: gammel = oud, mor = moeder, fleskesteg = varkensvlees (fleske); daarlig = slecht (denk aan deerlijk), at roere = bewegen (uitgesproken at reure, denk aan roeren) enz.
Ik denk dat dat ook de reden is waarom ik makkelijker de taal leer dan de Poolse studente die hier ook werkt.
Etiketter: samenleving; evaluatie; taal
